Ontstaan

De aandacht voor jongeren met ernstige gedragsproblematiek is de afgelopen jaren in Nederland sterk toegenomen. De reden hiervoor is gelegen in twee belangrijke ontwikkelingen. Enerzijds is er sprake van een groei van de jeugdcriminaliteit. Een groot aantal van de jongeren die hiervoor verantwoordelijk is en als gevolg hiervan te maken krijgt met de jeugdreclassering, heeft te kampen met één of meerdere psychiatrische stoornissen. Voor deze jongeren is begeleiding door de jeugdreclassering niet afdoende. Tot voor kort waren er echter maar weinig tot geen aanvullende succesvolle behandelingen voorhanden. Dit heeft geleid tot zowel een politieke, als een maatschappelijke roep om strengere straffen voor jeugdige delinquenten, hetgeen de oprichting van extra residentiële voorzieningen tot gevolg had. Uit onderzoek blijkt echter dat ruim 80% van de jeugdige delinquenten, na een residentiële plaatsing, binnen vijf jaar weer terugvalt in het oude gedrag. Anderzijds is er sprake van zorg over het groeiende aantal jongeren dat vanwege anderszins risicovol gedrag door de jeugdbescherming met een civielrechtelijke maatregel uit huis geplaatst wordt. Ook voor deze jongeren is aangetoond dat een uithuisplaatsing vaak niet de beste oplossing is.

Als reactie op de bovengenoemde situatie ontstond binnen zorginstellingen in Nederland een tegenbeweging. Zij hebben zich verdiept in interventies voor jongeren met ernstige gedragsproblematiek die na wetenschappelijk onderzoek effectief gebleken zijn. Daarbij werd duidelijk dat deze interventies met name in de Verenigde Staten zijn ontwikkeld en het gezin als uitgangspunt nemen. Dergelijke interventies blijken het meest effectief te zijn in het verminderen van probleemgedrag onder jongeren.